یک گیره نگهدارنده شفت (همچنین به عنوان حلقه نگهدارنده شفت یا نگهدارنده شفت نیز شناخته میشود) یک جزء مکانیکی حلقهای-شکل است که موقعیت محوری قطعات را با گیرکردن در شیار شفت محکم میکند. قطر داخلی آن کمی کوچکتر از قطر شفت نصب است و قبل از نصب نیاز به انبساط با انبردست نگهدارنده دارد. برای کاربردهای بدون بار محوری یا بسیار کم مناسب است. طبق استانداردها، می توان آن را به چندین نوع طبقه بندی کرد، از جمله GB 894.1-86 (نوع A)، GB 894.2-86 (نوع B) و DIN471. این ماده عمدتاً فولاد فنری 65Mn است که پس از خاموش کردن و تمپر کردن، سختی HRC44-51 دارد. سطح اغلب با آنودایز یا فسفاته کردن درمان می شود. این جزء به طور گسترده در صنایع هوافضا، خودروسازی و تجهیزات ماشین آلات استفاده می شود.
گیره نگهدارنده شفت یک بست مکانیکی حلقهای-شکل است که روی شیار شفت نصب میشود و با محدود کردن جابجایی محوری قطعات مونتاژ شده، به عملکرد ثابت خود دست مییابد. کاربرد آن محدود به شرایط بدون بارهای محوری قابل توجه است. برای بارهای بزرگتر، باید همراه با راه حل های دیگر مانند حلقه های نگهدارنده استفاده شود.
